Z wyglądu przypomina on grejpfruta lecz jest znacznie większy, kolorystykę ma podobna- tzn. są zarówno odmiany żółtawozielone jak i różowawe. Skórka jest dość gruba a środek ma wyraźnie podzielone "segmenty" owocowego miąższu, który podobnie jak skórka może być zarówno żółtawy jak i bardziej różowy (ten lubię najbardziej). W niektórych odmianach pestek jest sporo, ale mi to wcale nie przeszkadza.
Jak smakuje pomelo?
A smak? hm..mieszanina łagodnej pomarańczy i wspomnianego grejpfruta, bez zbędnej goryczki czy nadmiaru kwaskowatości. Początkowo myślałam, że pomelo jest właśnie mieszaniną tych owoców a tu zaskoczenie-wcale tak nie jest, to pomelo jest "rodzicem" grejpfruta, który został uzyskany w wyniku botanicznej mieszanki z słodką pomarańczą.
Czy pomelo jest zdrowe?
Owoc obfituje w antyoksydanty i bioflawonoidy cytrusowe, które słyną z właściwości antynowotworowych i nie tylko. Zawarte w owocach pektyny wspomagają trawienie ale także gospodarkę lipidową. Pomelo pełne jest witamin- głównie C, beta-karoten, wit. B1, B2, B6. Znajdziemy tu także wapń, żelazo, potas, fosfor, magnez, miedź i mangan. Nie są to jakieś duże ilości ale sama zawartość bioflawonoidów powinna nas zachęcać do jedzenia tego owocu.
Najzdrowszy jest świeży, surowy owoc, najlepiej zjadany z osłonkami (błonkami) i w miarę możliwości z miąższem spod skórki- tam ukryte jest mnóstwo substancji bioaktywnych i enzymów. Kupując owoc warto zwrócić uwagę na jego wagę i jędrność- im cięższy tym lepiej- jest w nim potencjalnie więcej soku i oznacza to zarazem, że transport był sprawnie przeprowadzony. Choć generalnie wolę owoce i warzywa z naszej strefy klimatycznej, pomelo oprzeć się nie mogę.
