Pokazywanie postów oznaczonych etykietą działanie antybakteryjne. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą działanie antybakteryjne. Pokaż wszystkie posty

sobota, 6 lutego 2016

Czosnek w diecie

Czosnek ma swoich ogromnych miłośników jak i wrogów- ze względu na swój zapach i smak.
Ale jeśli chodzi o walory zdrowotne, niewielu może się poszczycić taką naturalną mocą. Czosnek ma po prostu power!

Czosnek (Allium)-  do tej rodziny roślin należy kilkaset gatunków ( w tym mnóstwo zdziczałych kuzynów), najbardziej znany i najczęściej używany jest czosnek pospolity (Allium sativum), który "służy" człowiekowi już kilka tysięcy lat. Jest warzywem, przyprawą i rośliną leczniczą zarazem. Dla nas najbardziej interesuje podziemna cebula, zwana zwyczajowo główką, która składa się z tzw. ząbków.

Rozgryzamy ząbek czosnku- czyli no nieco o składzie

Świeży czosnek oprócz wody, zawiera węglowodany (w tym inulinę), białka ( w tym aminokwas cysteina), witaminy :  C, B1, B2, B6, PP oraz składniki mineralne- potas, fosfor, wapń, żelazo, magnez, selen, mangan, cynk czy siarkę. Brzmi raczej standardowo, więc wgryzamy się głębiej.
Ząbki czosnku obfitują w olejki lotne (ach ten zapach) które zawierają między innymi : allinę oraz enzymy, głównie allinazę- po roztarciu czosnku, enzymy te zamienia allinę w  allicynę (która to jest bakteriobójcza) oraz kwas pirogronowy i inne produkty rozpadu alliny .Tym oto sposobem poznaliśmy sekret zdrowotnej mocy czosnkowych grzanek i innych czosnkowych przysmaków ;).
Rzecz jasna olejek zawiera inne substancje czynne : fitosterole, saponiny sterydowe, salicynę, amoniak, ajoeny, fitoncydy i inne.
Za "cudowny" zapach odpowiadają związki siarki : dwu i trójsiarczki alkilowe i metylowe i inne produkty rozpadu alliny.
Czosnek świeży, suszony, czy też wyciągi z czosnku różnią się od siebie zarówno składem chemicznym jak i działaniem prozdrowotnym.

Jak działa czosnek?

    Czosnek wpływa na wydzielenie soku żołądkowego, działa przeciwskórczowo i żółciopędnie, reguluje florę bakteryjną. Działa korzystnie na drogi oddechowe i stany zapalne jamy ustnej. Wykazuje działanie antybakteryjne, przeciwrobacze, przeciwgrzybicze. Działa na niektóre paciorkowce i gronkowce. Świeży czosnek hamuje rozwój wirusa grypy.
 Czosnkowi przypisuje się właściwości przeciwmiażdżycowe, regulujące poziom cholesterolu i ciśnienia krwi- przy czym nad tymi ostatnimi właściwościami ciągle trwają badania.
Dowiedziono , że czosnek wpływa immunostymulująco- czyli poprawia działanie naszego systemu odpornościowego oraz ma zastosowanie w profilaktyce antynowotworowej.
Związki zawarte w czosnku działają w różny sposób, przykładowo :
ajoeny- działanie przeciwzakrzepowe, allicyna- działa bakteriobójczo a siarczki- to naturalny antybiotyk.

Czosnek nie dla każdego
Stany zapalne nerek, jelit czy żołądka są zazwyczaj przeciwskazaniem do stosowania czosnku. U niektórych osób nadmierne dawki czosnku mogą niekorzystnie wpłynąć na wątrobę i nerki, w skrajnych przypadkach uszkadzając je. U karmiących mam, posmak i niektóre związki czosnku przenikają do mleka, zaleca się więc umiar w tym przypadku.

Kulinarne zastosowanie czosnku

W kuchni czosnek lubi towarzystwo ziół, nadaje się do wielu potraw, nie tylko mięsnych. Stosuje się go zarówno w formie świeżej jak i suszonej czy jako składnik mieszanek przyprawowych.
Gotowany, duszony czy pieczony traci częściowo charakterystyczny zapach, przez co łatwiej go przemycić w diecie. Trzeba pamiętać, że poddanie obróbce cieplnej czosnku, obniża jego aktywność antyoksydacyjną. 
Charakterystyczny zapach i posmak czosnku w ustach, można nieco zlikwidować żując po posiłku zieloną pietruszkę, która zawiera neutralizujący zapach chlorofil. Niestety jadając sporo czosnku, trzeba liczyć się ze zmienionym zapachem potu.
Dla osób które nie lubią czosnku można polecić kapsułki z olejkiem lotnym,  oczywiście są różnego rodzaju preparaty ale nie wszystkie wykazują odpowiednie działanie zdrowotne.
Na rynku dostępny jest czosnek pochodzący z różnych upraw. O tym jak odróżnić czosnek i czym się kierować przy jego zakupie, doskonale pisze na swoim blogu Klaudyna Hebda- ciekawskich odsyłam TUTAJ. Swoją drogą jest to blog godny polecania.

Lubicie czosnek ? :)





Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

czwartek, 24 kwietnia 2014

Misiowe ziółko czyli czosnek niedźwiedzi

Aromatyczny, zdrowy i taki wiosenny. ..
Czosnek niedźwiedzi ( Allium ursinum) bo o nim mowa, jest rośliną występującą w całej Europie i północnej Azji. Nie da się przejść obojętnie obok łanów kwitnącej rośliny, które można napotkać w głównie w liściastych lasach.

Czosnek pięknie kwitnie i wspaniale pachnie ( czosnkiem rzecz jasna). Wydzielający się charakterystyczny aromat, jest najbardziej wyczuwalny w okresie kwitnienia.

Liście, które zbiera się przed kwitnieniem, są świetnym surowcem zielarskim ale także rośliną przyprawową. Suszone tracą aromat a tym samym pewną ilość substancji czynnych. Świeże liście są doskonałe do sałatek, warzyw, dań z roślin strączkowych, pasują do nadzienia, past, zup czy masła ziołowego.

Co znajdziemy w czosnku niedźwiedzim? 

Zawarte w nich olejki lotne bogate są w związki siarki, w liściach znajdziemy też karoteny, gorycze, saponiny, witaminy (głównie C i B) a także żelazo, selen. Wśród głównych substancji czynnych (oprócz siarczków) należy wymienić także alliinę, ajoeny.

            Czosnek niedźwiedzi wpływa korzystnie na pracę żołądka, działa rozkurczowo i przeciwrobaczo. Poleca się go osobom chcącym obniżyć ciśnienie, jest sprawdzonym lekiem przy arteriosklerozie czy też zwykłym przeziębieniu czy grypie. Źródła podają, że roślina ta wpływa korzystnie na poziom cholesterolu we krwi, wykazuje silne działanie antybakteryjne i grzybobójcze. Badania wykazują jego działanie przy zapobieganiu złośliwych nowotworów. Bardzo duże ilości czynnej siarki sprawiają, że roślina ta jest doskonała przy odtruwaniu organizmu.

Skąd wzięła się nazwa gatunkowa?
 Podobne chętnie zjadają go niedźwiedzie, budzące się z zimowego snu. Takim ziołowym przysmakiem oczyszczają organizm przygotowując go do aktywności.

Warto dodać, że czosnek niedźwiedzi można uprawiać we własnym ogródki, jest to ważne tym bardzie, że roślina ta jest  w Polsce objęta częściową ochroną gatunkową. Ja mam to szczęście, że mieszkam blisko miejsca, w którym częściowo można pozyskiwać roślinę z naturalnych stanowisk. Dla niezorientowanych- częściowo, oznacza pozostawienie populacji nie mniejszej niż 50% i tylko w miejscach do tego przeznaczonych (z zezwoleniem) . Dla mnie wystarczyło kilka listków by uszczęśliwić męża zdrowotną sałatką :)

Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

czwartek, 16 stycznia 2014

Garam Masala

Ot zwykła przyprawa, wywodząca się z Indii. Oferuje nam szczyptę orientu, kusząc niezwykłym aromatem. W naszym domu doskonale się sprawdza w towarzystwie duszonych warzyw  z ryżem naturalnym bądź kaszami. Stosuje się ją także do mięs i inych potraw.
Świadomość tego, że szczypta przyprawy to także szczypta zdrowia, zdecydowanie poprawie mi nie tylko smak ale i humor.

      Tradycyjne Garam Masala, zwana czasem "pikantną" lub "gorącą"  jest mieszaniną zmielonych, uprzednio prażonych przypraw. Zazwyczaj są to : kolendra, pieprz, kminek, cynamon, liść laurowy, gałka muszkatołowa, kardamon, goździk, czasami w mieszankach pojawia się kozieradka, anyż, chili oraz nasiona kopru.

W sklepach dostępna jest gotowa mieszanka (nawet wersja eko) ale można sobie samemu przygotować w domu, dodając uprażone przyprawy w ulubionych proporcjach.
A co takiego zdrowego "siedzi" w tej przyprawie?
Oto szczypta informacji:

cynamon - zawiera olejek cynamonowy który działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo, jest też przeciwzapalny, ma działanie przeciwzakrzepowe, pomaga kontrolować poziom cukru we krwi, wzmaga trawienie oraz przyswajanie składników pokarmowych;

kminek - stymuluje trawienie, łagodzi nudności, działa wiatropędnie, przeciwzakrzepowo i przeciwbakteryjnie, bogaty w przeciwutleniacze;

kolendra - pomaga kontrolować poziom cukru, wpływa na obniżenie poziomu cholesterolu, stymuluje trawienie, lekko moczopędnie;

pieprz - działa immunostymulująco, zawiera piperynę- przeciwutleniacz, zwiększa zdolność organizmu do wchłaniania witamin i minerałów,
jest czynnikiem przeciwzakrzepowym, wspomaga wydalanie śluzu z dróg oddechowych;

kardamon - poprawia trawienie, krążenie (także mózgowe), wykazuje właściwości przeciwbólowe, jest antybakteryjny, antygrzybiczny, detoksykacyjny,
przynosi ulgę w zgadze, zmniejsza tworzenie się skrzepów, obniża ciśnienie;

goździki - mają właściwości oczyszczające, wspierają system immunologiczny, działają przeciwpasożytniczo, przeciwgrzybiczo i antybakteryjnie.
Składniki zawarte w goździkach mają działanie odkażające i znieczulające (stąd uważa się, że goździki zmniejszają ból zębów), podobnie jak cynamon, obniżają poziom cukru we krwi;

liść laurowy- pobudza krążenie krwi, poprawia trawienie i przyswajanie składników pokarmowych, wykazuje działanie antybakteryjne i przeciwgrzybicze,
działa ochronnie na wątrobę, żółciopędnie, pomocny w cukrzycy;

gałka muszkatołowa- ma działanie rozkurczowe, przeciwbakteryjne, wpływa korzystnie na żołądek ;

Pamiętajmy, że kobiety będące w ciąży powinny stosować tego typu przyprawy bardzo ostrożnie bądź ich unikać, choćby ze względu na samą gałkę muszkatołową. Najbezpieczniejsze w tym czasie są jednak przyprawy typowo ziołowe.

Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

czwartek, 26 września 2013

Dziki czarny bez- owoce pełne antocyjanów

Dziś za oknem deszczowo. Ubierając dzieci do szkoły i przedszkola zastanawiałam się nad tym, od kiedy zaczynamy "akcję" naturalnego uodporniania - przed chorobami oczywiście. Na myśl przyszedł mi czarny bez. Nie jest to może surowiec wybitnie immunostymulujący, ale pomocny w wszelakiego rodzaju przeziębieniach.

Roślina ta, stosowana już za czasów Hipokratesa jest w naszym kraju bardzo popularna. Spotkamy ją w zaroślach, lasach liściastych, poboczach.

Zarówno kwiaty, liście jak i owoce są surowcami zielarskimi.

Niestety, bez już dawno ma za sobą okres kwitnienia (czerwiec), ale można sięgnąć do suszonych kwiatostanów. Napar z kwiatów jest pomocny przy przeziębieniach, działa też napotnie, moczopędnie i lekko ściągająco. Można tym naparem płukać gardło- działa łagodząco na stany zapalne. Z kwiatów można też robić syropy, wina a nawet napoje gazowane.

 Kwiaty zawierają  cukry, glikozydy, flawonoidy, kwasy organiczne, garbniki, aminy, fitoncydy i witaminę C. Jak widać mają dużą wartość biologiczną.

Owoc czarnego bzu
 
          Owoce natomiast zawierają cukry, kwasy organiczne, kwas askorbinowy, garbniki, aminokwasy, karoten, barwniki antocyjanowe, flawonoidy (głównie rutynę).

Owoce te cenię sobie przede wszystkim z powodu dużej ilości antocyjanów. Najnowsze badania wykazały, że substancje czynne zawarte w owocach bzu, wykazują właściwości bakteriobójcze oraz uniemożliwiają wtargnięcie wirusa grypy do organizmu. Osoby już zainfekowane, szybciej wracają do zdrowia, jeśli korzystają z dobrodziejstw zawartych w tych owocach.

Zbiera się tylko dojrzałe owoce, gdyż w niedojrzałych  znajduje się sambunigryna- glikozyd działający podrażniająco na nerki. Nawet dojrzałe owoce spożywa się tylko po przetworzeniu, usuwając wcześniej szypułki.

Owoce bzu czarnego świetnie nadają się na dżemy, soki, syropy a nawet zupy owocowe. Do dziś z dzieciństwa pamiętam smak takiego dżemu, którego pesteczki lekko "strzelały" między zębami.
Czy znacie smak czarnego bzu? A może podzielicie się przepisami z wykorzystaniem tych owoców?

Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

środa, 5 czerwca 2013

Czarnuszka siewna (Nigella Sativa)

Czarnuszka jest bardzo interesującą rośliną- jest zarówno rośliną przyprawową jak i leczniczą, jej wygląd cieszy oko, gdyż ładnie zakwita- więc czasem służy nam jako roślina ozdobna. Zdaje się, że ostatnimi czasy, roślina ta zyskuje coraz bardziej na popularności, stąd postanowiłam nieco o niej napisać.

Olej z nasion czarnuszki  był używany już w czasach starożytnych a współczesna nauka potwierdza właściwości zdrowotne tych niepozornych nasionek.

Doceniane są różnorodne właściwości lecznicze, wśród których wymienić można właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne, przeciwbólowe, antywirusowe, antygrzybiczne,  żółciopędne, moczopędne, immunostymulujące.

Ma także działanie przeciwpasożytnicze, rozkurczowe, odtruwające, uspokajające. Roślina ta ma zastosowanie w leczeniu chorób o podłożu autoimmunologicznych, np. w alergii czy reumatyzmie.
Stosuje się ją w chorobach górnych dróg oddechowych, z powodzeniem używają jej astmatycy gdyż składniki w niej zawarte rozszerzają oskrzela.

Roślina ma także zastosowanie w kosmetologii, gdyż skutecznie wspomaga leczenie chorób skóry- np. działa na trądzik a nawet atopowe zapalenie skóry.
Cóż więc takiego cennego znajdziemy w czarnuszce? Gdyby wymienić wszystkie substancje czynne- powstałaby całkiem spora lista, dziwnie brzmiących i trudnych do wymówienia wyrazów. Wymienię więc najważniejsze z nich.

Nasiona zawierają:
saponiny ( w tym melantyna- trująca dla bezkręgowców, alfa-hederyna - o właściwościach antynowotworowych), nienasycone kwasy tłuszczowe ( kwas linolowy i linolenowy), olejki eteryczne, alkaloidy (nigellina, nigellon), gorycze, fitosterole (kampesterol, alfa-spinasterol), flawonoidy (kwercetynę), witaminy (E, F, biotyna), aminokwasy (walina) a także tymochinony, karwakrol, tymol i inne substancje chemiczne, których nazw nie ma sensu wymieniać. W oleju czarnuszkowym oprócz wymienionych wcześniej kwasów, wyodrębniono także kwas palmitynowy, erukowy, olejowy i inne.

Jak możemy wykorzystać czarnuszkę?
Nasionka są świetnym dodatkiem do chleba (oczywiście własnego wypieku);
Zmielona ziarenka mogą zastąpić pieprz, co jest wykorzystywane przez osoby o wrażliwych żołądkach gdyż czarnuszka nie podrażnia żołądka. W takiej formie można dodawać ją do mięs, warzyw, twarogu.

Czarnuszka może być składnikiem różnych odwarów, nalewek, kropli czy ziołomiodów. W kosmetyce- jako składnik toników, olejków do wcierania. Olej spożywa się sam, dodaje do potraw (nie podgrzewa), można także spożywać go w formie kapsułek. Trzeba pamiętać, że olej z czarnuszki jest bardzo wrażliwy na utlenianie, swoje właściwości zdrowotne zachowuje bardzo krótko po wytłoczeniu, kupujmy więc olej najwyższej jakości, w małych opakowaniach i właściwie go przechowujmy. Oczywiście nie ma co ukrywać, że taki produkt jest drogi.
Ważna uwaga- kuracja na bazie czarnuszki nie jest przeznaczona dla kobiet w ciąży!

Czarnuszkę i olej z czarnuszki można kupić tutaj:

 link

 http://webep1.com/Zobacz/To?a=683&mp=483&p=18261087&x=1&r=L3Byb2R1Y3QtcG9sLTUyNjg2LUN6YXJudXN6a2EtbmFzaW9uYS0yMDBnLmh0bWw1&pids=52686&webeId=webepartnersSKLEP


Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

wtorek, 5 marca 2013

Na prowansalską nutę- tymianek

Zioła prowansalskie od zawsze królowały w mojej kuchni. Wśród nich jest aromatyczny tymianek- znany także pod nazwą macierzanka tymianek (Thymus vulgaris). Podobne właściwości wykazuje macierzanka piaskowa (Thymus serpyllum) która jest jest ceniona, nie tylko ze względu na swój aromat, ale także dzięki właściwościom leczniczym.

Tymianek rośnie zarówno dziko jak i jest rośliną uprawną, występuje w wielu odmianach o różnorodnym aromacie, który zawdzięczamy składowi olejku lotnego.

W skład wspomnianego olejku wchodzą różne substancje czynne. W listkach macierzanki piaskowej znajdują się między innymi tymol, karwakrol, terpinen, terpineol, cytral, borneol i inne.

W roślinie znajduje się szereg związków, między innymi są to kwasy fenolowe, triterpeny, garbniki, gorycze, saponiny czy flawonoidy. Na uwagę zasługuje substancja czynna olejku lotnego- tymol, jest on bowiem bakteriobójczy, z tego powodu jest czasem składnikiem past do zębów i stosowany jest w stomatologii.
W medycynie naturalnej, tymiankowi przypisuje się działanie żółciopędne, łagodzące zaburzenia żołądkowe, przeciwbiegunkowe, wykrztuśne i rozkurczowe (flawonoidy, fenole).

Zioło to, ma także zastosowanie w chorobach krtani, pomaga wydalić śluz z dróg oddechowych, działa wspomagająco przy leczeniu kaszlu. Można w domu zrobić sobie napar z listków tymianku i popijać małymi łyczkami- działa łagodząco na kaszel.

Podobnie jak niektóre zioła prowansalskie, tymianek znajduje się na liście roślin o potencjalnym działaniu przeciwnowotworowym, rośliny te są badane w Amerykańskim Instytucie Onkologicznym.
W kuchni tymianek świetnie sprawdza się w potrawach warzywnych, jako składnik marynat, pasztetów czy dań z strączkowych, wszystko jednak z umiarem, gdyż jest to przyprawa mocno aromatyczna, czasem wręcz gorzkawa.( z drugiej strony, lepiej dać do potrawy ziół w nadmiarze niż soli, która zdrowia raczej nam nie doda)

Warto mieć tymianek w przydomowym ogródku czy na kuchennym parapecie. Świeże zioła można zamrozić, suszone również są dobre, ale jak wiadomo olejki eteryczne ulegają wówczas pewnej redukcji.
Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

piątek, 9 listopada 2012

O mój rozmarynie...

Rozmarynowe krzewy rosną dziko, unosząc swój aromat, w rejonach Morza Śródziemnego. Można j oczywicie hodować, gdyż zioło to jest rośliną leczniczą o szerokim zastosowaniu kulinarnym i bogatej tradycji i symbolice. Rozmaryn jest symbolem wierności, lojalności i pamięci.

Całą "moc " tej rośliny zawdzięczamy olejkom eterycznym, znajdziemy tu pinen, cymen, cyneol, eukaliptol oraz borneol. Wykazują one właściwości odkarzające, pobudzające trawienie. Rozmarynowi przypisuje się lekkie podnoszenie ciśnienia krwi, wpływa też korzystnie na procesy pamięciowe.

Dzięki obecności kwasu ursolowego oraz oleanolowego, rozmaryn działa przeciwbakteryjnie, przeciwzapalnie, działa łagodząco i ochronnie, zwłaszcza na promieniowanie uv. Przeciwgrzybiczo i antybakteryjnie działają też kwasy fenolowe- m.in. kawowy i rozmarynowy.
W zielonych listach znajduje się także związek z grupy flawonoidów, który działa ochronie na naczynia krwionośne- diosmina.

Co więcej, coraz szerzej mówi się o właściwościach antynowotworowych rozmarynu. Dużą aktywność antyutleniającą wykazują  karnozol i kwas karnozowy, przypisuje się im również właściwości antykancerogenne (antyrakowe).

Związki fenolowe zawarte w roślinie mogą wiązać szkodliwe substancje- np. heterocykliczne aminy, które powstaja np. podczas grillowania. Wniosek jest więc taki, że rozmaryn powinien być najważniejszą z przypraw, stosowanych podczas przygotowywania mięsa go grillowania.

Bogactwo różnych substancji fitochemicznych zachęca z pewnością do szerszego stosowania rozmarynu. Należy jednak zaznaczyć, nadmiar może szkodzić- rozmaryn wpływa regulująco na cykl miesiączkowy, niegdyś był nawet używany jako środek poronny, nie powinny go więc stosować kobiety ciężarne.
Oczywiście normalne zastosowanie w kuchni, jako roślina przyprawowa jest bezpieczne, w przypadku chęci spożywania ekstraktu z tej rośliny, radzę jednak skonsultować się z lekarzem.

zastosowanie rozmarynu w kuchni:
Zioło to fajnie komponuje się z takimi warzywami jak cukinia, kalafior. Świetnie smakuje z pieczonymi ziemniakami, warzywami strączkowymi, grzybami.
Jest cenionym składnikiem wielu marynat, zup warzywnych, zapiekanek. Rozmaryn stosuje się również do dziczyzny, baraniny, jest często stosowany w kuchni francuskiej.
Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

sobota, 3 listopada 2012

Właściwości zdrowotne miodu- czyli cud miód

Miód jest cennym i zdrowym darem, jakim obdarzyła nas natura. Powstaje przez przetwarzanie nektaru kwiatowego lub niektórych wydzielin znajdujących się na drzewach iglastych. Z tego względu mamy więc podział na miody nektarowe, spadziowe (spadź iglasta i liściasta), miody mieszane.

Jaki jest skład miodu? 
Głównym składnikiem są węglowodany – cukry proste (glukoza, fruktoza, maltoza); kwasy organiczne (jabłkowy, glukonowy, cytrynowy)- ich zawartość decyduje o smaku miodu.
Znajdziemy tu witaminy: A, witaminy B1, B2, B5, B6, B12, C, biotynę , kwas foliowy. Nie brakuje też składników mineralnych- wyodrębniono ich około 30, wśród nich są między innymi: chlor, potas, fosfor, żelazo, wapń, magnez, krzem, mangan, bor, kobalt i inne. W miodzie znajduje się niewielka ilość związków azotowych, substancje hormono podobne a także pochodzące z gruczołów ślinowych pszczół enzymy (np. inwertaza, amylazy).

Wyodrębniono też olejki eteryczne (pochodzą z nektarów kwiatowych) , barwniki (karotenoidy głównie beta-karoten i ksantofil) oraz inne substancje czynne znajdujące się w miodzie np. inhibinę, działającą hamująco na rozwój bakterii.

Skład poszczególnych składników zależy od rodzaju miodu (kwiaty, z których był spijany przez pszczoły nektar), pora roku, sposób przechowywania.

Miód wykazuje szerokie spektrum działania- głównie są to właściwości antybakteryjne – dzięki temu, że w miodzie jest zawarty nadtlenek wodoru oraz w niektórych gatunkach miodu nowozelandzkiego- methylglyoxal . Wykazuje właściwości wirusobójcze, wzmacniające (ze względu na cukry proste), detoksykacyjne, poprawiające krążenie krwi, Udowodniono działanie ochronne miodu na wątrobę (dzięki cholinie) a także właściwości krwiotwórcze i przeciwzapalne oraz podnoszące odporność organizmu.

Na rynku można znaleźć bardzo dużą ilość różnych rodzajów miodu. Najczęściej spotykamy miód rzepakowy- zawiera dużo glukozy, aminokwasy; szybko się krystalizuje i przybiera wówczas barwę kremową. Popularny jest też miód gryczany, który zawiera rutynę- wzmacniającą naczynia krwionośne oraz sporo kwasów organicznych- dzięki czemu jest dobry do wyrobów miodów pitnych, ma lekko piekący smak.

Ciekawy smak ma miód wrzosowy- ma ciemnobrunatny kolor, również dość szybko krystalizuje się, smak ma lekko ostry, o mocnym wrzosowym zapachu. Rarytasem jest miód spadziowy- powstaje z wydzieliny owadów, które pasożytują na liściach drzew (np. mszyce), spadź w niektórych rejonach Polski powstaje raz na kilka lat, dlatego też miód spadziowy jest droższy od pozostałych.

Na przeziębienia najczęściej polecany jest miód lipowy.
Ostatnio bardzo często promuje się miód powstały z nektaru roślin Leptospermum- zawiera on unikalny składnik bakteriobójczy- methylglyoxal- miód ten można kupić pod nazwą miód Manuka.

Pamiętajmy, że ze względu na występujące w sposób naturalny w miodzie bakterie wywołujące botulizm dziecięcy (bakterie Clostridium botulinum) nie podaje się miodu dzieciom poniżej roku, dzieciom starszym daje się niewielkie ilości, zwiększając dawkę wraz z wiekiem. Zawsze należy obserwować ewentualne reakcje alergiczne, miód zawiera przecież pyłki konkretnych roślin, które mogą uczulać. Za najbardziej bezpieczny uważa się miód akacjowy, jest on też najbardziej delikatny w smaku.

Miód najlepiej jadać w formie nie rozcieńczonej, bezpośrednio na łyżeczce, dzięki czemu działamy bakteriobójczo na gardło. Rozcieńczanie miodu w ciepłej wodzie i picie rano na czczo, jest często polecaną formą spożycia miodu, gdyż w ten sposób najlepiej aktywizują się enzymy, należy jednak pamiętać, że większość enzymów osiada się na ściankach szklanki. Ja osobiście miodu najczęściej używam jako dodatek do płatków orkiszowych, które są pysznym i pełnowartościowym śniadaniem ( z dodatkiem nasion i orzechów).
Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

wtorek, 9 października 2012

Żurawina mnie przy zdrowiu trzyma :)

 Owoce żurawiny już na stałe zagościły w naszym domowym menu. Słodka, zdrowa przekąska, którą chętnie wcinają dzieciaki i reszta rodziny. Suszone owoce dostępne w zwykłych sklepach, zazwyczaj oprócz samych owoców zawierają cukier (czasem niestety w zbyt dużych ilościach) oraz olej- to akurat jest trik mający zapobiegać sklejaniu się owoców i ich nadmiernemu wysuszeniu.

Oczywiście można dostać owoce bez dodatku oleju i cukru, są bardziej kwaśne ale mi to akurat odpowiada.
O tym, że żurawina w szczególny sposób zapobiega infekcjom bakteryjnym układu moczowego, wiadomo już od dawna, odkryto wówczas zawarte w owocach proantocyjanidyny.

Dowiedziono, że zapobiega nawet "przywieraniu" bakterii E. coli- badania te przeprowadzono już w 1984 roku (badania prof. A Soboty- z Uniwersytetu Stanowego Ohio)- jednak dziś ciągle mam wrażenie, że zapomina się o tym fenomenie żurawiny. Wykazano, że substancje zawarte w owocach żurawiny działają antybakteryjnie na szczepy bakterii, które są oporne na działanie antybiotyków.
Istotne jest jednak to, że samo picie soku z żurawin nie leczy zapalenia pęcherza- działa raczej ochronnie i skutecznie zapobiega nawrotom infekcji. Dla mnie to wystarczająca wiadomość, by zajadać się żurawiną, tak często jak mam tylko na to ochotę.

 Rzecz jasna, że surowe owoce- świeży sok maja inny skład biochemiczny niż suszone owoce. Obie formy zawierają wiele cennych składników, takich jak błonnik, garstkę witamin -B, C, E, całkiem sporo różnych minerałów- choć oczywiście nie w oszałamiających ilościach- ale znajdziemy tu oprócz podstawowych makroelementów także cynk, selen, mangan, jod czy miedź. Owoce obfitują w kwasy organiczne (chinowy, benzoesowy, cytrynowy i ursolowy), cukry, uznawane są także jako te, które zawierają czynniki antywirusowe i antybakteryjne.

Proces suszenia owoców nie powoduje większych strat, jednak należy pamiętać, że zawartość witamin, minerałów i innych substancji czynnych zależy także od gatunku, stopnia dojrzałości i samego sposobu suszenia owoców. W moim miasteczku można dostać nasz rodzimy gatunek- świeżą surową żurawinę błotną , jednak jej amerykańska kuzynka- wielkoowocowa, nawet suszona, ma podobne właściwości.

może kogoś zainteresują produkty oparte na żurawinie :

Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

czwartek, 27 września 2012

Wspieramy odporność dietą!

Stało się. Nadeszła jesień. Czas zacząć wspierać brygadę "ratunkową" naszego organizmu, czas pobudzić uśpione makrofagi i limfocyty, czas na doskonalenie naszego systemu odpornościowego. Zanim rozwinie się w naszym organizmie infekcja, "powitajmy" wrogie wirusy i bakterie mocną bronią- całą armią przeciwciał.

Poznajmy bliżej naszą"armię" która stanowi nasz system immunologiczny: są to między innymi : białe ciałka krwi (makrofagi), limfocyty pomocnicze typu T, limfocyty typu B (produkują przeciwciała), cytotoksyczne komórki
typu K (killer), komórki immunologiczne typu NK (natural killer). Wszystkie te komórki współpracują ze sobą, dzięki czemu obrona immunologiczna jest sprawna.

A teraz pora na to, by wspomóc tą pracę odpowiednim odżywianiem się.
Aby udoskonalić naszą odporność musimy dostarczyć w pożywieniu białko, witaminy E, A, D, C, mikroelementy takie jak : selen i cynk a także beta-karoten, bakterie kwasu lekowego, siarczki, saponiny, karotenoidy, flawonoidy.  Ograniczamy cukier i tłuszcz, które osłabiają prace systemu odpornościowego.

 Pożywienie powinno zawierać dużo karotenoidów (kolorowe warzywa i owoce!), wśród nich jest beta-karoten, który pobudza do pracy makrofagi oraz limfocyty, które produkują większą ilość substancji informującej o "zagrożeniu". Produkty z zawartością witaminy C, wspierają odporność, gdyż witamina ta gromadzi się w białych ciałkach (granulocytach).

 Aktywność komórek typu T i B podnoszą saponiny. Siarczki natomiast aktywizują wzrost komórek typu NK oraz typu B, dodatkowo mają działanie antybiotykowe. Substancją bioktywna stymulującą układ odpornościowy jest także lentinan, który znajduje się w grzybach shitake.

Nie zapominajmy o bakteriach kwasu mlekowego, które zwiększają koncentrację przeciwciał. Istotnym elementem jest także dieta zawierająca naturalne antybiotyki, dzięki czemu możemy zapobiec nawrotom infekcji.

Co więc jeść by mieć świetną odporność?
morele, dynia, marchew, brokuły, szpinak, pomidory, czerwone grejpfruty, pomarańcze (karotenoidy, flawonoidy)
porzeczka, cytrusy, papryka, dzika róża (witamina C)
dynia, zboża, kasze (cynk i selen)
czosnek (selen)
jogurt naturalny (bakterie kwasu mlekowego)
grzyby shitake( lentinan)
soja, soczewica, biała fasola, groch (saponiny)
grejpfrut, jogurt, czosnek, chrzan, żurawina, jagody, cebula, pomarańcze (naturalne antybiotyki)
czosnek, cebula, chrzan, rzeżucha (siarczki)

Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

środa, 13 stycznia 2010

Żurawina- skarbnica witaminy C


W okresie przeziębień warto zainteresować się tym owocem jagodowym. Żurawina zawiera bowiem całkiem sporo witaminy C i nie tylko. Możemy w niej odnaleźć witaminy z grupy B, minerały takie jak wapń, sód, potas,magnez, naturalne kwasy organiczne, antocyjany, bioflawonoidy.

Wszystko to sprawia, że odporność jest lepsza. Niezwykle cennym atutem owoców żurawiny, jest jej wpływ na układ moczowy. Żurawina bowiem ma działanie antybakteryjne, w drogach moczowym wykazuje działanie utrudniające przyczepność bakterii E. Coli, ułatwia także wydalanie bakterii z dróg moczowych.

 Jeśli męczy nas zapalenie pęcherza czy dróg moczowych- sięgnijmy po żurawinę. Oprócz działania antybakteryjnego, składniki zawarte w żurawinie mają zdolność rozpuszczania kryształków szczawianowo- wapniowych. Owoc ten jest więc polecany przy kamicy nerkowej.

Działanie antybakteryjne zostało także potwierdzone w jamie ustnej. Regularne zjadanie żurawiny działa antyseptycznie na jamę ustna, ogranicza choroby przyzębia.

Żurawina walczy także z wolnymi rodnikami- ma wysokie działanie przeciwutleniające, jest elementem diety antyrakowej. Bioflawonoidy pozwalają też działać przeciwzakrzepowo- rozszerzają naczynia krwionośne.
Warto spożywać nie tylko suszone owoce, ale soki i inne przetwory z tych owoców.

Suszoną żurawinę można kupić : TUTAJ
Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...