Miód jest cennym i zdrowym darem, jakim obdarzyła nas natura. Powstaje przez przetwarzanie nektaru kwiatowego lub niektórych wydzielin znajdujących się na drzewach iglastych. Z tego względu mamy więc podział na miody nektarowe, spadziowe (spadź iglasta i liściasta), miody mieszane.
Jaki jest skład miodu?
Głównym składnikiem są węglowodany – cukry proste
(glukoza, fruktoza, maltoza); kwasy organiczne (jabłkowy, glukonowy, cytrynowy)- ich zawartość decyduje o smaku miodu.
Znajdziemy tu witaminy: A, witaminy B1, B2, B5, B6, B12, C, biotynę , kwas foliowy. Nie brakuje też składników mineralnych- wyodrębniono ich około 30, wśród nich są między innymi: chlor, potas, fosfor, żelazo, wapń, magnez, krzem, mangan, bor, kobalt i inne. W miodzie znajduje się niewielka ilość związków azotowych, substancje hormono podobne a także pochodzące z gruczołów ślinowych pszczół enzymy (np. inwertaza, amylazy).
Wyodrębniono też olejki eteryczne (pochodzą z nektarów kwiatowych) , barwniki (karotenoidy głównie beta-karoten i ksantofil) oraz inne substancje czynne znajdujące się w miodzie np. inhibinę, działającą hamująco na rozwój bakterii.
Skład poszczególnych składników zależy od rodzaju miodu (kwiaty, z których był spijany przez pszczoły nektar), pora roku, sposób przechowywania.
Miód wykazuje szerokie spektrum działania- głównie są to właściwości antybakteryjne – dzięki temu, że w miodzie jest zawarty nadtlenek wodoru oraz w niektórych gatunkach miodu nowozelandzkiego- methylglyoxal . Wykazuje właściwości wirusobójcze, wzmacniające (ze względu na cukry proste), detoksykacyjne, poprawiające krążenie krwi, Udowodniono działanie ochronne miodu na wątrobę (dzięki cholinie) a także właściwości krwiotwórcze i przeciwzapalne oraz podnoszące odporność organizmu.
Na rynku można znaleźć bardzo dużą ilość różnych rodzajów miodu. Najczęściej spotykamy miód
rzepakowy- zawiera dużo glukozy, aminokwasy; szybko się krystalizuje i przybiera wówczas barwę kremową. Popularny jest też miód
gryczany, który zawiera rutynę- wzmacniającą naczynia krwionośne oraz sporo kwasów organicznych- dzięki czemu jest dobry do wyrobów miodów pitnych, ma lekko piekący smak.
Ciekawy smak ma miód
wrzosowy- ma ciemnobrunatny kolor, również dość szybko krystalizuje się, smak ma lekko ostry, o mocnym wrzosowym zapachu. Rarytasem jest miód
spadziowy- powstaje z wydzieliny owadów, które pasożytują na liściach drzew (np. mszyce), spadź w niektórych rejonach Polski powstaje raz na kilka lat, dlatego też miód spadziowy jest droższy od pozostałych.
Na przeziębienia najczęściej polecany jest miód
lipowy.
Ostatnio bardzo często promuje się miód powstały z nektaru roślin Leptospermum- zawiera on unikalny składnik bakteriobójczy- methylglyoxal- miód ten można kupić pod nazwą
miód Manuka.
Pamiętajmy, że ze względu na występujące w sposób naturalny w miodzie bakterie wywołujące botulizm dziecięcy (bakterie Clostridium botulinum) nie podaje się miodu dzieciom poniżej roku, dzieciom starszym daje się niewielkie ilości, zwiększając dawkę wraz z wiekiem. Zawsze należy obserwować ewentualne reakcje alergiczne, miód zawiera przecież pyłki konkretnych roślin, które mogą uczulać. Za najbardziej bezpieczny uważa się miód
akacjowy, jest on też najbardziej delikatny w smaku.
Miód najlepiej jadać w formie nie rozcieńczonej, bezpośrednio na łyżeczce, dzięki czemu działamy bakteriobójczo na gardło. Rozcieńczanie miodu w ciepłej wodzie i picie rano na czczo, jest często polecaną formą spożycia miodu, gdyż w ten sposób najlepiej aktywizują się enzymy, należy jednak pamiętać, że większość enzymów osiada się na ściankach szklanki. Ja osobiście miodu najczęściej używam jako dodatek do płatków orkiszowych, które są pysznym i pełnowartościowym śniadaniem ( z dodatkiem nasion i orzechów).
