Czarnuszka siewna (Nigella Sativa)

Czarnuszka jest bardzo interesującą rośliną- jest zarówno rośliną przyprawową jak i leczniczą, jej wygląd cieszy oko, gdyż ładnie zakwita- więc czasem służy nam jako roślina ozdobna. Zdaje się, że ostatnimi czasy, roślina ta zyskuje coraz bardziej na popularności, stąd postanowiłam nieco o niej napisać.

Olej z nasion czarnuszki  był używany już w czasach starożytnych a współczesna nauka potwierdza właściwości zdrowotne tych niepozornych nasionek.

Doceniane są różnorodne właściwości lecznicze, wśród których wymienić można właściwości antybakteryjne, przeciwzapalne, przeciwbólowe, antywirusowe, antygrzybiczne,  żółciopędne, moczopędne, immunostymulujące.

Ma także działanie przeciwpasożytnicze, rozkurczowe, odtruwające, uspokajające. Roślina ta ma zastosowanie w leczeniu chorób o podłożu autoimmunologicznych, np. w alergii czy reumatyzmie.
Stosuje się ją w chorobach górnych dróg oddechowych, z powodzeniem używają jej astmatycy gdyż składniki w niej zawarte rozszerzają oskrzela.

Roślina ma także zastosowanie w kosmetologii, gdyż skutecznie wspomaga leczenie chorób skóry- np. działa na trądzik a nawet atopowe zapalenie skóry.
Cóż więc takiego cennego znajdziemy w czarnuszce? Gdyby wymienić wszystkie substancje czynne- powstałaby całkiem spora lista, dziwnie brzmiących i trudnych do wymówienia wyrazów. Wymienię więc najważniejsze z nich.

Nasiona zawierają:
saponiny ( w tym melantyna- trująca dla bezkręgowców, alfa-hederyna - o właściwościach antynowotworowych), nienasycone kwasy tłuszczowe ( kwas linolowy i linolenowy), olejki eteryczne, alkaloidy (nigellina, nigellon), gorycze, fitosterole (kampesterol, alfa-spinasterol), flawonoidy (kwercetynę), witaminy (E, F, biotyna), aminokwasy (walina) a także tymochinony, karwakrol, tymol i inne substancje chemiczne, których nazw nie ma sensu wymieniać. W oleju czarnuszkowym oprócz wymienionych wcześniej kwasów, wyodrębniono także kwas palmitynowy, erukowy, olejowy i inne.

Jak możemy wykorzystać czarnuszkę?
Nasionka są świetnym dodatkiem do chleba (oczywiście własnego wypieku);
Zmielona ziarenka mogą zastąpić pieprz, co jest wykorzystywane przez osoby o wrażliwych żołądkach gdyż czarnuszka nie podrażnia żołądka. W takiej formie można dodawać ją do mięs, warzyw, twarogu.

Czarnuszka może być składnikiem różnych odwarów, nalewek, kropli czy ziołomiodów. W kosmetyce- jako składnik toników, olejków do wcierania. Olej spożywa się sam, dodaje do potraw (nie podgrzewa), można także spożywać go w formie kapsułek. Trzeba pamiętać, że olej z czarnuszki jest bardzo wrażliwy na utlenianie, swoje właściwości zdrowotne zachowuje bardzo krótko po wytłoczeniu, kupujmy więc olej najwyższej jakości, w małych opakowaniach i właściwie go przechowujmy. Oczywiście nie ma co ukrywać, że taki produkt jest drogi.
Ważna uwaga- kuracja na bazie czarnuszki nie jest przeznaczona dla kobiet w ciąży!

Czarnuszkę i olej z czarnuszki można kupić tutaj:

 link

SKLEP

O rzesz Ty orzeszku;)

Pekany- bo o nich mowa, tak naprawdę orzeszkami nie są. To znaczy, tak je nazywamy, lecz z biologicznego punktu widzenia, ten jadalny smakołyk jądro (pestkowiec) owocu orzesznika jadalnego. Zwał jak zwał, warto zainteresować się tym orzeszkowatym darem natury- a dlaczego?

Zacznijmy od wyglądu- ten amerykański „kuzyn” podobny jest nieco do znanego nam dobrze orzecha włoskiego. Jest jednak bardziej wydłużony, mniej pofalowany. Spożywa się go po wysuszeniu (po uprzednim uzyskaniu dojrzałości konsumpcyjnej)- ma masłowaty smak i jest jednym z głównych składników amerykańskich słodkości (wypieki, pralinki i inne cuda), można go jeść na surowo lub po uprażeniu itp.

Podstawowym składnikiem pekanów są nienasycone kwasy tłuszczowe, znajdziemy tu rzecz jasna węglowodany, białko ( z cennymi aminokwasami egzogennymi takimi jak leucyna, walina, fenyloalanina, izoleucyna i inne) i błonnik.

Orzeszki zawierają cały wachlarz witamin i minerałów- jest ich naprawdę sporo, głównie są to witaminy E (dość sporo!), witaminy z grupy B (dużo tiaminy), makro i mikroelementy, przede wszystkim : magnez, fosfor, potas, mangan, miedź i cynk i to w całkiem fajnych ilościach.

Pekany zawierają też cenny kwas elagowy- silny polifenol, który nie tylko wzmacnia odporność ale przede wszystkim jest antyoksydantem, który działa antynowotworowo.

„Dobre” tłuszcze zawarte w pekanach, przyczyniają się do obniżenia niekorzystnej frakcji cholesterolu. Sprzyjają więc sercu, także dzięki zawartości minerałów. Pysznie smakują w muesli, solo i w wypiekach. Myślę, że warto się nimi zainteresować.

Orzechy pekan można kupić : TUTAJ

Jagody Goji

Choć zdrowe odżywianie powinno opierać się przede wszystkim na produktach, które są dostępne w naszej strefie klimatycznej, od czasu do czasu urozmaicam jadłospis czymś egzotycznym.
Ostatnio dość często napotykam entuzjastów jagód Goji- stąd moje zainteresowanie tym produktem.

Pod nawą tą kryją się owoce rośliny rosnącej we wschodniej i południowej Europie oraz Azji- roślina ta nosi nazwę kolcowój (chiński bądź pospolity-oba gatunki blisko spokrewnione są ze sobą). Niektóre źródła podają, że niegdyś kolcowój pospolity był uprawiany w Polsce, jednak nie znano wszystkich właściwości prozdrowotnych owoców.

Jak można przeczytać, owoce te są wyjątkowym źródłem wielu substancji bioaktywnych. Zawierają aminokwasy (endo i egzogenne) , poli i monosacharydy, składniki mineralne- w tym znaczne ilości pierwiastków śladowych.

Jagody obfitują w witaminy (także w rzadko występującą witaminę E), nienasycone kwasy tłuszczowe i sterole roślinne, karotenoidy ( w tym luteina, likopen, zeaksantyna i inne). Ponoć są super zasobne w witaminę C.
Jak widać- roślina ma w sobie niezły zdrowotny potencjał i uważana jest za jedną z najzdrowszych na świecie (oczywiście mowa o owocach)
W tradycyjnej medycynie chińskiej czy tybetańskiej, owoce te są dość szeroko stosowane jako środek wzmacniający, osłaniający, usprawniający system odpornościowy (dzięki polisacharydom), procesy widzenia i nie tylko.
Smak suszonych owoców Goji jak dla mnie jest mieszaniną słodkiego, kwaśnego z gorzkawym posmakiem. W owsiance smakują nieco lepiej.
Osobiście jako przekąskę wybrałabym suszoną żurawinę.

Owoce Goji mogą być ciekawym i z pewnością zdrowym urozmaiceniem diety- lecz ze względu na cenę (zapłaciłam 9 zł za 100 gram- choć można kupić taniej), nie wprowadzam ich na stałe do mojego menu- przynajmniej na razie.
Być może jestem przewrażliwiona, lecz zawsze jak jest jakaś medialna "nagonka " na jakiś super zdrowy produkt- podchodzę do tego ostrożnie- i tak jest w tym przypadku. Póki co, jako pewne źródło witaminy C wybieram sok z dzikiej róży a jako przekąskę wspomnianą już żurawinę.

Suszone jagody goji można kupić : TUTAJ

Czy owoce oliwki są tłuste?

Oliwka europejska króluje w wielu państwach naszego kontynentu, głównie w obszarze śródziemnomorskim.

Owoc ten, jest dość charakterystyczny- jego owocnia jest tłusta, soczysta i mięsista. Oliwki są uprawiane już od bardzo dawna a pozyskana z nich oliwa używana była nie tylko w celach kosmetycznych (namaszczenie ciała) ale także do oświetlenia.

Owoce oliwki jada się świeże bądź solone, można je konserwować czy marynować, jednak wiąże się to z pewną stratą cennych związków. Oliwki zielone i czarne pochodzą z tego samego drzewka, kolor ich uwarunkowany jest od stopnia dojrzałości. Zielone, są mniej dojrzałe, stąd bardziej gorzkawe.

W zależności od stopnia dojrzałości, oliwki zawierają nawet ponad 65% tłuszczu. Tłuszcz ten- oliwa, może być różnej kategorii- najlepszy uzyskuje się przez tłoczenie "na zimno". Oliwa jest niezwykle cennym źródłem nienasyconych kwasów tłuszczowych, głównie jednonienasyconych.

Zawiera także witaminę E- która jest przeciwutleniaczem. Same owoce zawierają ponadto odrobinę witamin i związków mineralnych- ale właśnie oliwa jest w nich najcenniejsza. O kwasach tłuszczowych i ich zbawiennym wpływie na nasze zdrowie można przeczytać tutaj

Zastosowanie oliwy jest dość szerokie. Jej spożywanie korzystnie wpływa przy nieżycie żołądka, kamicy żółciowej, wrzodach.

Szarłat czyli amarantus- niezwykłe zboże

To jedna z najstarszych uprawnych roślin świata. Cechuje ją wysoka wartość odżywcza i zdrowotna, wynikająca z korzystnego składu związków chemicznych jakie są zarówno w liściach jak i nasionach.
Na uwagę zasługuje białko znajdujące się w nasionach, które jest cenniejsze niż to, zawarte w mleku. Zawiera takie aminokwasy egzogenne jak lizyna (zawartość tego aminokwasu jest nawet trzykrotnie większa niż w pszenicy czy ryżu) także aminokwasy siarkowe: cysteina, metionina oraz cystyna.
Mąka z amarantusa ma więcej białka niż zboża uprawiane w Polsce.

Nasiona szarłatu zawierają bardzo cenny składnik- nienasycone kwasy tłuszczowe, dobroczynnie wpływające na układ krwionośny i serce, obniżające ryzyko zachorowania na miażdżycę. Wśród tych kwasów najwięcej jest linolowego i oleinowego.

Rzadkim składnikiem nasion jest skwalen, dowiedziono, że wpływa na opóźnienie procesów starzenia się organizmu. Szarłat obfituje również w włókno, jego zawartość związana jest z obniżeniem ryzyka zachorowania na nowotwory. Liście również są jadalne, ich smak po ugotowaniu przypomina w smaku szpinak. Bogate są w żelazo, beta-karoten oraz witaminę C.

 Na rynku dostępne są takie przetwory z amarantusa jak maka, płatki, popping, olej. Z pewnością można wykorzystać to wszystko do wzbogacenia codziennej diety- by byłą ona zdrowa i smaczna.

Produkty z amarantusa można kupić : TUTAJ

Orzechy laskowe

Orzechy laskowe są pełne skarbów - jakich?

Aby całkowicie pokryć zapotrzebowanie na energię, wystarczy jeść pół kilograma tych orzechów.

Są one wysokokaloryczne - w 100 gramach znajdziemy około 695 kcal. Tłuszcz w orzechach to w głównej mierze nienasycone kwasy tłuszczowe; udział kwasów jednonienasyconych w orzechach laskowych jest najwyższy w porównaniu do innych orzechów, jest to przede wszystkim kwas oleinowy. Właśnie tak korzystny skład kwasów tłuszczowych, z niską zawartością kwasów  nasyconych - sprawia, że orzechy te są zalecane w profilaktyce chorób m.in w miażdżycy, zaburzeniach przemiany tłuszczy.

Orzech laskowy charakteryzuje się dużą zawartością białka. By uzyskać komplet aminokwasów wystarczy do posiłku dodać niewiele mięsa.

        Zawartość witamin z grupy B, przede wszystkim B1,B6 ,B5 orzechy zawierają też witaminę PP, E, niewiele C. Dzięki takiemu składowi orzechy polecane są osobom cierpiącym na nadpobudliwość nerwową, osłabienie i bezsenność. Witamina E to witamina "młodości" i zarazem silny przeciwutleniacz,  nie powinno jej zabraknąć w naszej diecie a w orzechach laskowych znajdziemy jej na prawdę sporo.
  
 W orzechach znajdziemy też sole mineralne - fosfor, wapń, magnez, potas (całkiem sporo!) żelazo oraz stosunkowo sporo, manganu, miedzi, selenu i cynku.

Osoby z niedoborem magnezu powinny często sięgać po te orzechy. Ze względu na zawartość związków fosforowych orzechy laskowe polecane są osobom przemęczonym, osłabionym oraz niskociśnieniowcom.

       Zawartość żelaza przyczynia się do polepszenia parametrów krwi, pomaga w leczeniu niedokrwistości.
Orzechy korzystnie wpływają na skórę.

Olej uzyskany z orzechów laskowych zawiera znaczne ilości nienasyconych kwasów tłuszczowych, witaminy E oraz F. To doskonała broń w walce z miażdżycą i rakiem. Jest także stosowany w kosmetyce.

Duże właściwości odżywcze ma mleczko orzechowe-orzechy rozciera się z niewielką ilością wody, następnie cedzi się, można dodać miód. Taki nektar to samo zdrowie.

Orzechy laskowe można kupić :TUTAJ