niedziela, 13 listopada 2016

Czy owoce miechunki są jadalne?

Miechunka 
 
Jako roślina ozdobna, miechunka jest znaną i ciekawą rośliną.
Będąc dzieckiem byłam przekonana, że jest ona trującą a zwłaszcza jej charakterystyczny owoc, ukryty w roślinnym lampioniku.

Z racji tego, że miechunka zdaje się przeżywać drugą młodość (nazywana złotą jagodą Inków lub rodzynkiem brazylijskim) poznałam jej właściwości, smak i zostałam wyprowadzona z własnego błędu.

Miechunka (z łac. Physalis) jest rośliną z rodziny psiankowatych o jadalnym owocu. Dojrzały owoc ma słodko kwaskowaty smak, mniej dojrzały smakuje nieco gorzkawo, za sprawą zawartych w owocach glikozydów. Owoce do suszenia zbiera się razem z kielichem (lampionikiem).

Co znajdziemy w owocach miechunki?

W czerwonej kuleczce znajdziemy kwasy owocowe, pektyny, śluzy, glikozydy, karoteny, antocyjany, flawonoidy, garbniki.
Owoc zasobny jest między innymi w zeaksantynę- karotenoid cenny dla wzroku (znajduje się w siatkówce oka) oraz flawonoid luteolinę, który wpływa korzystnie na prace mózgu, poprawia pamięć i koncentrację.

Suszony owoc to także bogactwo witamin, zwłaszcza beta-karotenu, witaminy C, witamin z grupy B (także wit. B12), minerałów (wapń, fosfor) a także cennych protein.

Związki wchodzące w skład glikozydów wykazują działanie przeciwzapalne a nawet cytotoksyczne.

Wyciągi z miechunki są moczopędne i pomagają w detoksykacji organizmu (szkodliwe metabolity wydzielane są z moczem).

Jak jeść miechunkę? 

Owoce można jeść na surowo a także suszyć, mogą być składnikiem owocowej herbatki czy zdrowotnej nalewki.
Napar z ziela jest doskonałym kosmetykiem naturalnym- płukanki odżywiają włosy i skórę a napar działa antyseptycznie i kojąco na zmiany skórne na przykład trądzik czy wypryski.
Owoce, jeszcze w lampioniku są piękną ozdobą nie tylko talerza.
Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

niedziela, 6 listopada 2016

Jak smakuje syrop klonowy i czy jest zdrowym zamiennikiem cukru?

Syrop klonowy jest nierozłącznym elementem naszego naleśnikowego śniadania. Uwielbia go córka i nie wyobraża sobie innych dodatków, więc w domu zazwyczaj mam zapas tego słodkiego dodatku.

Od zawsze zastanawiałam się nad zdrowotnością tego zamiennika cukru. No właśnie- czy aby na pewno zamiennika? Przecież syrop klonowy zawiera cukier...hm..

Jak sama nazwa wskazuje, syrop klonowy otrzymywany jest z odparowanego soku, pozyskiwanego  z pnia klonu. To tradycyjny kanadyjski produkt. Zawiera przede wszystkim cukier (sacharoza, glukoza,  fruktoza), w różnym stężeniu w zależności od jakości syropu. Oryginalny syrop jest produktem całkowicie naturalnym- zawiera tylko odparowany sok klonowy i nic więcej- trzeba więc dokładnie czytać etykiety bo o podróbę nietrudno.


Czy w syropie klonowym znajdziemy jednak coś zdrowego? 

No nie jest tak źle, oprócz tego słodki syrop zawiera szczyptę zdrowych składników takich jak witaminy i minerały- są to głównie witaminy z grupy B, niacynę, biotynę, kwas foliowy a z minerałów wapń, magnez, fosfor, potas, mangan i cynk. Manganu zawiera na prawdę sporo.

Dorzućmy do tego aminokwasy, kwasy organiczne, związki fenolowe-kilkadziesiąt polifenoli (przeciwutleniaczy),  niektóre z nich wykazują działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne a nawet przeciwnowotworowe. Nad polifenolami z syropu klonowego trwają badania, dające nadzieję w leczeniu nie tylko niektórych nowotworów ale także cukrzycy typu II.
Niedawno odkryto w składzie syropu kwas abscyzynowy- związek który jest hormonem roślinnym, mającym także wpływ na człowieka a dokładnie na jego trzustkę, pobudzając ją do wydzielania insuliny.

Jak smakuje syrop klonowy?

Syrop smakuje słodko :) Dla mnie osobiście kojarzy się ze smakiem kleju na znaczkach (wspomnienie z dzieciństwa związane z wysyłaniem sterty kartek pocztowych na święta :)). Dzieciom smakuje, ale nie wszystkim tak samo. Smak może różnić się od rodzaju syropu, te jaśniejsze są bardziej delikatne, ciemniejsze mają lekko wyczuwalną nutę karmelu- co niektórym bardziej odpowiada.

Mimo tego, że niektóre składniki brzmią zachęcająco, trzeba zachować umiar- jak z wszystkim w życiu i unikać cukru w diecie. Nie chcę jednak odbierać córce słodkich wspomnień z dzieciństwa- naleśniki z syropem klonowym są u nas serwowane okazjonalnie- co wszystkim odpowiada, wpisały się bowiem w tradycję świątecznych poranków, kiedy mam wolne, co nie zdarza się niestety zbyt często, z racji wykonywanej przeze mnie pracy. Krótko mówiąc, jest u nas słodko ale z umiarem i zawsze ze zdrowym akcentem.

Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

niedziela, 30 października 2016

Skąd czerpać antyoksydanty? a może z Drzewa Cudów?

      "Drzewo Cudów" to roślina a właściwie drzewo tropikalne o nazwie Moringa Oleifera- inaczej Moringa Olejodajna lub też drzewo chrzanowe.
Nazwa olejodajna pochodzi stąd, że nasiona zawierają sporo jadalnego tłuszczu.

Nie tylko nasiona mają zastosowanie zdrowotne, także korzenie (o chrzanowym smaku) oraz liście. Najwięcej dobra drzemie jednak w liściach, które są przebogate w różnorodne substancje bioaktywne i są wspaniałym źródłem antyoksydantów.

Co zawiera Moringa?

W roślinie znajdziemy żelazo, wapń, potas, magnez, fosfor, krzem, bor, cynk, chrom, siarkę a także witaminy, prowitaminę A (beta karoten), witaminę E, grupę witamin B, C, D, K. Wszystko w sporych ilościach.

Liście Moringa zawierają komplet aminokwasów, obfitują w substancje działające przeciwzapalnie
Zawierają ponad kilkadziesiąt antyoksydantów ! Wśród nich znajdziemy luteinę, zeatynę, kwercetynę, salwestrol, chlorofil, zeaksantynę, glutation i inne (niemal 50!).

Moringa zawiera także kwasy m.in. Omega 3-6-9, enzymy, karoteny i inne.

Przebogaty skład sprawia , że roślina ma działanie przeciwzapalne, antyseptyczne, przeciwnowotworowe, działa korzystnie na nerki i wątrobę. Stosowana jest przy niedożywieniach, przy nerwobólach, bólach reumatycznych.

Jak wykorzystać liście moringa?
 
Suszone liście moringa (proszek) są doskonałe do zielonych koktajli wzbogacając je na maxa. Zazwyczaj robię koktajl z dodatkiem 3-4 czubatych łyżeczek na dzbanek (3-4 szklanki).
Można dodawać je tez do innych dań ale mam wrażenie, że w takiej formie sprawdzają się i smakują najlepiej. Ja swój proszek z liści moringa kupiłam  TUTAJ
Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

niedziela, 25 września 2016

Owoc dzikiej róży- witamina C w dawce mega

      
   Uwielbiam dziką różę. Występuje pod wieloma postaciami (gatunkowymi) ale z pewnością zasługuje na miano naszego super owocu- mimo, że nie jest spożywana bezpośrednio.
        Jej owoc to prawdziwa bomba witaminowa, choć trzeba uczciwie powiedzieć, że zawartość poszczególnych witamin jest różna nie tylko od gatunku ale przede wszystkim od stopnia dojrzałości (głownie tej zbiorczej) oraz od przechowywania i stopnia przetworzenia.
        Owoce przemrożone, będące na krzewie zbyt długo czy zbierane w deszczu- mogą mieć bardzo mało cennej witaminy C, choć niektórzy uważają, że przemrożone są słodsze w smaku.

       Dlaczego warto sobie często przypominać o naszej rodzimej królowej witaminy C? Otóż właśnie kwas askorbinowy pozyskany z dzikiej róży jest znacznie lepiej przyswajalny od wszelkich syntetycznych witamin, nie mówiąc już o aktywności biologicznej samej witaminy. Jego zawartość zależna od różnych czynników może być bardzo bardzo różna, widełki wahają się między 300 mg a nawet (uwaga!!) 12000 mg (tak, dwanaście tysięcy miligramów). Za średnią wartość uznaje się ok 800-3000 mg.  Ale witaminy to nie wszystko!

Co zawiera dzika róża

Źródła podają, że zawierają ponad 130 związków ! Są to między innymi :
-wspomniana witamina C
-witaminy  E, B1, B2, B3, B6, K , prowitamina A
- karotenoidy np. likopen, ksantofile, beta-kartoten
- flawonoidy np. izokwercetyna, astragalina
- fenolokwasy
- fitosterole
- pektyny
- garbniki
- olejki eteryczne
- antocyjany
- kwasy organiczne :cytrynowy, jabłkowy, bursztynowy
- cukry
- mikroelementy (miedź, mangan, cynk)
- makroelementy (potas, wapń, magnez, fosfor, sód)

Działanie dzikiej róży

- immunostymulujące (poprawiające nasz system odpornościowy)
- przeciwzapalne (nawet przy ostrym zwyrodnieniu stawów)
- antyutleniające
- wzmacniające
- przeciwwysiękowe
- moczopędne
- uszczelniające naczynia krwionośne
- odtruwające
- antyrakowe -hamuje tworzenie się związków chemicznych odpowiedzialnych za procesy rakotwórcze

Co zrobić z dzikiej róży?

Przetwory z dzikiej róży charakteryzują się wysokim potencjałem antyutleniającym. Dziką różę można wykorzystać w przeróżny sposób, można z niej pozyskać m.in :
soki zagęszczone, nektary, syropy
konfitury i dżemy, sosy
mielona skórka- jako dodatek to wielu dań
herbata z suszu (bardzo bogata w polifenole)
nalewka, wina
ocet

Osobiście sama zbieram dziką różę, choć nie jest to zadanie łatwe (kolce). W tym roku przymierzam się do zrobienia własnego suszu i tradycyjnie zdrowotnej nalewki. Lubicie dziką różę?




Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

środa, 21 września 2016

Bakteriobójczy napój z imbiru - rozgrzewa i leczy


      Gdy zaczyna drapać mnie w gardle- od razu maszeruję po świeży imbir do sklepu. Kroję go w małe kawałeczki, zalewam wrzątkiem, po ostudzeniu dodaję miód i cytrynę do smaku. Niektórzy gotują chwilkę wodę z imbirem. To jest moja naturalna apteczka,  która jest skuteczna jak mało co. Dla ciekawskich to i owo o imbirze.

Skład  imbiru
Kłącze zawiera tłuszcze, błonnik, węglowodany, białka, witaminy i minerały (między innymi potas, fosfor, magnez, wapń). Nas interesują głównie fitoskładniki- bo one decydują o właściwościach prozdrowotnych. W zasadzie są to substancje lotne  : monoterpeny i seskwiterpeny, wśród nich np. zingiberol, geraniol, linalol, limonen, kamfen i inne związki ( niektóre nazwy mogą spowodować połamanie języka). Wśród fitoskładników nielotnych są to głównie ginerole i ich pochodne, paradole, zingeron. Ostry smak imbiru zawdzięczamy gingerolowi

Działanie

  • działanie przeciwcukrzycowe. -regulujące poziom cukru we kwi
  • poprawa profilu lipidowego we krwi, obniżenie poziomu cholesterolu (frakcji LDL) we krwi oraz triglicerydów
  • imbir ma silne działanie antyutleniające
  • imbir ma właściwości przeciwbakteryjne np. działa hamująco na pałeczkę zapalenia płuc a także na gronkowca złocistego i niektóre paciorkowce!
  • działanie przeciwgrzybicze- także na candidię z rodziny drożdżaków- co ciekawe silniejsze niż przeciwgrzybiczy antybiotyk nystatyna
  • działanie przeciwwirusowe
  • działanie przeciwpłytkowe- imbir zmniejsza agregację płytek krwi
  • działanie przeciwwymiotne (imbir jest składnikiem leków na chorobę lokomocyjną)
  • działa na wzdęcia i zaburzenia trawienne
  • działanie przeciwreumatyczne-zmniejsza dolegliwości bólowe i wysięk
  • właściwości rozgrzewające (przyspiesza także krążenie)
Jak stosować imbir? 

Imbir można stosować w postaci świeżej (nie tylko jako wspomniany napój) ale także do mięs (wieprzowina, drób) marynat czy deserów. Jest świetny także w postaci wysuszonej jako przyprawa (proszek).
Imbir jest składnikiem maści przeciwreumatycznych- można samemu też przyrządzić spirytus imbirowy do nacierań. Świeży imbir to także składnik naturalnych kosmetyków np. olejku na porost włosów 
Jeśli zainteresował Cię ten post, dołącz do mojego newslettera:
Email
Imię
Zgadzam się z polityką prywatności

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...